Singapore in my perspective

Me in front of Marina Bay Sand Hotel
ได้มีโอกาสไป Solo Backpacker อีกแล้วครับ คราวนี้ไปประเทศไกล้ๆ อย่างสิงคโปร์ ประเทศพัฒนาที่ไกล้ที่สุด สำหรับประเทศไทย และเป็นประเทศแรกของ Backpacker หลายๆ คน เพราะทุกอย่างค่อนข้างสะดวกสบาย และเป็นประเทศไม่ใหญ่มาก (เรียกว่าเล็กเลยล่ะ)

จุดประสงค์คราวนี้คือไปถ่ายรูปอย่างเดียวเลยครับ แม้จะพบเหตุการณ์ไม่คาดฝันกลางทางก็ตาม
แผนก็จะเป็นจุดถ่ายรูปบริเวณ Marina Bay ซะทั้งหมดเลย ไม่ได้เที่ยวอะไรมากมาย ซึ่งก่อนผมมา ก็มีคำพูดที่ว่า "ไปสิงคโปร์ไม่ไป Sentosa ไม่ไป Universal Stuodio ไปทำไม ?"

แผนที่ว่าก็ตามนี้ครับ https://docs.google.com/document/d/1acpVys0jIw3BAFfCa2mspQyc-Y_bn5ylF8ol19Zr6SU/edit?usp=sharing

ส่วนค่าใช้จ่ายจำแนกออกตามนี้
  • ค่าตั๋วเครื่องบิน ได้ของ TigerAir (สายการบินของสิงคโปร์) จองล่วงหน้า 4 เดือนในราคา 2800 บาท (ไม่ควรกระเป๋า ซึ่งสามารถ Carry-on ได้ 10kg)
  • ค่าที่พัก ผมนอน Hostel ที่ Plush Pods จองผ่าน Airbnb ราคาสองคืน 1800 (รวมค่าบริการแล้ว) มีอาหารเช้าให้ และห่างจากรถไฟฟ้าสถานี Bugis เพียง 3 นาที ถือว่าสะดวกสบายมากๆ ครับ
  • ค่าใช้จ่ายส่วนตัวผมแลกไป $300 SGD ในเรท 25.08 ครับ ทั้งหมดใช้ไปประมาณ $170 เท่านั้น ที่เหลือแลกคืนในเรท 23.69 ขาดทุนนิดหน่อย เท่ากับค่าใช้จ่ายตรงนี้ประมาณ 4000 บาท (ค่าตั๋วเข้าสถานที่ประมาณ 1200 ที่เหลือคือค่าใช้จ่าย 3 วันครับ)
  • ทริปนี้สรุปแล้วก็ 2800 + 1800 + 4500 = 9100 บาท

Marina Bay Sand Hotel from Esplanade Drive

เท่าที่นึกออกตอนนั่งเครื่องบินขากลับก็มีเท่านี้แหละ :P ไว้จะมาเพิ่มนะ ถ้านึกออกอีก

รถไฟฟ้าเบรคไม่นิ่มเลย

เจ้าหน้าที่สถานียูนิฟอร์มธรรมดาจนคิดว่า "แปะที่ไหนมายิ้มให้เรากันนะ" ถามทางก็ได้ด้วย ใจดีจัง

บันไดเลื่อนจะเคลื่อนที่ช้าเมื่อไม่มีคน

สถานีรถไฟฟ้าห่าง Landmark ไปหน่อยแหะ เช่นจาก Merlion ไป Ruffle Place นี่เดินกัน 500 เมตรได้ 

7-11 อาหารสำเร็จรูปอุ่นเองนะ 

มาม่าอร่อย อาหารไทยก็มี แต่เห็นราคาแล้วกินของโลอลดีกว่า 555 มันไม่ชิน เถ้าแก่น้อยถุงละ 75 งี้

เมืองเดินง่าย ผังเมืองเยี่ยม

รถสปอร์ตอย่างเยอะ

เวลาข้ามถนน อย่าลืมกดปุ่มต้องการข้าม ถ้าเป็นแยกที่รถเยอะๆ

รู้สึกว่าชีวิตปลอดภัยไม่ต่างกับญี่ปุ่น แต่แอบกลัวๆ เพราะคนผิวดำเยอะ (Bias จากความรู้สึกส่วนตัว) คือน่ากลัวจากลุคแหละ แต่ไม่น่ามีปัญหา

ข้าวมันไก่อร่อย อาหารไม่ได้จืดอย่างที่คิด ลองถามตัวเองว่ากินรสจัดไปไหม

มานี่ต้องกิน "บัก กุ๊ด เต๋" จริงๆ มันก็คือซุบต้มซี่โครงหมูแหละ แต่มันอร่อยอ่ะ แล้วสั่งแบบใหญ่นะ คือแบบนึกถึงริบส์น่ะครับ แบบนั้นเลย ร้านที่แนะนำให้ไปลองทานคือ Songfa อยู่แถว Qrake Quay

ราคาอาหารมาตรฐานคือ 4 เหรียญ และ 7-20 เหรียญถ้าดีขึ้นมาหน่อย แพงกว่านี้ไม่กินละ

Starbucks ไม่ใช่กาแฟ Luxury ที่เป็นอยู่ในเมืองไทยแต่อย่างใด ร้าน Symmetry แพงกว่าอีก

ระบบขนส่งสาธารณะทั้งรถไฟฟ้าใต้ดิน และรถเมล์โครตถูก (ถูกกว่าบ้านเราอีก ยิ่งเทียบกับค่าครองชีพบ้านเขานะ โอ่ย บ้านเราแม่งรวยชิบหาย ใช้รถไฟฟ้าเนี่ย)

คนสิงคโปร์พูดจีน แต่ไม่ใช่คนจีน (คนสิงคโปร์ก็ไม่ค่อยชอบคนจีนเหมือนกัน)

คนไทยมักโดนพูดจีนใส่มากกว่าภาษาอังกฤษ

ตัวเองโดนทักว่าเป็นคนชาติอื่นเช่น เวียดนาม เกาหลี เมื่อพูดภาษาอังกฤษ เขาชมเราด้วยแหละ ดีใจ

ต่อราคายากชิบ - -' แต่ต่อราคาเป็นภาษาอังกฤษครั้งแรก สนุกดี

แม้เมืองนี้จะเป็นแมนเมดซะส่วนใหญ่ แต่ขอบอกว่าทุกอย่างถูกสร้างขึ้นมาด้วยการวางแผนอย่างดี และถ้ามันดี สร้างเถอะ

นอน Hostel อย่าลืม Earplug

เป็นประเทศที่มืดช้า สว่างเร็ว แดดร้อน เปรี้ยงๆ

แต่ถึงแดดจะร้อน เนื่องจากต้นไม้เยอะ และเป็นเกาะ ความร่มรื่นและลมก็เลยทำให้รู้สึกดีไม่น้อย

7-11 ในประเทศนี้ จะขายของแพงกว่าข้างนอก เพราะมันคือความสะดวกสบายจริงๆ ไม่ใช่เหมือนประเทศเราที่แม่งสะด๊วก... สะดวกจนทำลายธุรกิจอย่างร้านค้า

เป็นกับทุกประเทศพัฒนาแล้ว ที่กลับมาประเทศไทย แล้วต้องด่าฟุตบาท

สิงคโปร์ไม่มีทางด่วน

Charles & Keith อยากได้ให้ดูพวก New Arrival จะมีโอกาสเจอของมากกว่า ในเว็บมันปนๆ กันไปหมด และอันที่ sold out ก็คือหมดแล้วจริงๆ

สนุกกับการถ่ายรูปตัวเอง ตอนแรกก็เขินๆ พอได้รูปแรกเท่านั้นแหละ รูปต่อไปก็ตามๆ มา ฮ่าฮ่า

Marina Bay Sand Hotel & Helix Bridge (inspired by Human's DNA)

Popular posts from this blog

12 วิธี การบริการและดูแลลูกค้าในร้าน Starbucks

[Android Dev] การติดตั้ง Eclipse+AndroidSDK เพื่อพัฒนาโปรแกรมบน Android

5 TED Talk ที่จะช่วยให้คุณทำงานดีขึ้น